Pojęcie konkurencji. Zakaz konkurencji w czasie trwania stosunku pracy i po ustaniu stosunku pracy. Odszkodowanie przysługujące pracownikowi.
Jako jeden z obowiązków pracowniczych Kodeks pracy wymienia zakaz konkurencji.
W odróżnieniu od innych obowiązywanie tego zakazu nie wynika wprost z przepisów kodeksu - zakaz ten wiąże pracownika dopiero
z chwilą zawarcia odrębnej umowy. Przyjmuje się, że konkurencja to rywalizacja co najmniej dwóch podmiotów w dążeniu do osiągnięcia tego samego celu, ale z jednoczesnym działaniem zmierzającym do uzyskania przewagi. Kodeks pracy nie zawiera definicji działalności konkurencyjnej, natomiast odróżnia prowadzenie działalności konkurencyjnej przez pracownika i przez byłego pracownika wobec pracodawcy lub wobec byłego pracodawcy. Dlatego też ustanawia dwie różne postaci zakazu konkurencji.
Zakaz konkurencji w czasie trwania stosunku pracyJedna z postaci zakazu konkurencji dotyczy zakazu prowadzenia przez pracownika działalności konkurencyjnej w czasie obowiązywania umowy o pracę.
Każdy pracownik może być stroną umowy o zakazie prowadzenia działalności konkurencyjnej. Co więcej, naruszenie zakazu działalności konkurencyjnej będzie miało miejsce także wówczas, gdy pracownik, sam nie prowadząc działalności uznanej za konkurencyjną, pracuje na rzecz podmiotu, który prowadzi taką działalność względem pracodawcy, u którego pracownik podpisał zobowiązanie o zakazie konkurencji.
Podstawą ustanowienia zakazu konkurencji jest odrębna umowa zawarta między pracodawcą a pracownikiem
na piśmie.
Zakaz konkurencji nie musi być zawarty w odrębnym od umowy o pracę dokumencie. Tak więc dopuszczalne jest zarówno podpisanie przez pracownika i pracodawcę osobnej umowy zawierającej zakaz konkurencji, aneksu do istniejącej umowy o pracę, jak i wyraźne wyodrębnienie w umowie o pracę takich postanowień.
Strony umowy powinny w umowie określić, jakiej działalności nie może pracownik prowadzić w czasie trwania stosunku pracy i z jakim pracodawcą nie wolno mu zawierać umowy o pracę (
zakres przedmiotowy). Im dokładniejsze jest wyliczenie zachowań pracownika uznanych za konkurencyjne, tym łatwiejsze będzie rozwiązanie ewentualnego sporu.
Do takich zachowań należy zaliczyć:
- pozostawanie w stosunku prawnym z firmą prowadzącą działalność konkurencyjną, np. występowanie w charakterze pracownika, agenta, zleceniobiorcy, świadczącego usługi na warunkach zlecenia, przyjmującego zamówienie (z umowy o dzieło), pośrednika czy pełnomocnika (prokurenta);
- prowadzenie we własnym imieniu lub za pośrednictwem innych osób przedsiębiorstwa konkurencyjnego w stosunku do pracodawcy;
- pełnienie funkcji członków organów osób prawnych, ich likwidatorów, syndyków, kuratorów, zarządców komisarycznych, nadzorców itd.;
- trudnienie się doradztwem dla firm konkurencyjnych (np. w ramach umów know-how, o zarządzanie, powiernictwa, doradztwa, konsultingu itd.);
- zawieranie z firmami konkurencyjnymi umów, które mogą źle wpłynąć na kondycję pracodawcy.
1 2 3 >>>