Narzędzia wersja do wydruku wyślij do znajomego Artykuły powiązane Dyżur telefoniczny Komputer - cichy morderca? Likwidacja stanowiska Prawa Autorskie

Odpowiedź: Przepisy kodeksu pracy przewidują dwa rodzaje umów o zakazie konkurencji - w czasie trwania stosunku pracy oraz po ustaniu stosunku pracy. W przeciwieństwie do umowy o zakazie prowadzenia takiej działalności w czasie trwania stosunku pracy (art. 101¹ § l k.p.), która może być zawarta z każdym pracownikiem bez względu na rodzaj wykonywanej pracy i zajmowane stanowisko, umowa, o jakiej mowa w art. 101² k.p., ma zakres ograniczony do pracowników, którzy mają dostęp do szczególnie ważnych informacji, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę. Decydującym czynnikiem dla możliwości zawarcia umowy będzie ocena dostępu do tych informacji, a następnie możliwie jak najbardziej szczegółowe określenie przez pracodawcę, jakie informacje są dla niego "szczególnie ważne".

Ponadto, jak wynika z art. 101² § 3 k.p., w umowie o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy należy określić (pod rygorem nieważności) wysokość należnego pracownikowi odszkodowania.

Cytowane w pytaniu oświadczenie nie jest umową o zakazie konkurencji zarówno w czasie trwania stosunku pracy, jak i po jego ustaniu. W umowach tego rodzaju powinna być przede wszystkim określona działalność konkurencyjna, od której pracownik będzie się powstrzymywał.

Brak określenia odszkodowania przesądza zaś o tym, iż pracownika nie obowiązuje żaden zakaz dotyczący działalności konkurencyjnej po ustaniu stosunku pracy.

Obowiązek "dochowania tajemnicy służbowej" wynika z odrębnych przepisów i pracownik musi go przestrzegać bez względu na podpisywane oświadczenia.

Należy również pamiętać o przepisach ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (DzU z dnia 8 czerwca 1993 r.). Artykuł 11 wskazanej ustawy odnosi się do czynów nieuczciwej konkurencji w stosunkach pracy:

"Art. 11. 1. Czynem nieuczciwej konkurencji jest przekazanie, ujawnienie lub wykorzystanie cudzych informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa albo ich nabycie od osoby nieuprawnionej, jeżeli zagraża istotnym interesom przedsiębiorcy.

2. Przepis ust. 1 stosuje się również do osoby, która świadczyła pracę na podstawie stosunku pracy lub innego stosunku prawnego - przez okres trzech lat od jego ustania, chyba że umowa stanowi inaczej albo ustał stan tajemnicy.

3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się wobec tego, kto od nieuprawnionego nabył, w dobrej wierze, na podstawie odpłatnej czynności prawnej, informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa. Sąd może zobowiązać nabywcę do zapłaty stosownego wynagrodzenia za korzystanie z nich, nie dłużej jednak niż do ustania stanu tajemnicy.

4. Przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nie ujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, handlowe lub organizacyjne przedsiębiorstwa, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności".

---

Na pytania odpowiada Jarosław Ładny, prawnik Kancelarii Prawniczej "Winiarscy" s.c.

Informacje zawarte w odpowiedzi nie są opinią prawną w rozumieniu Ustawy o radcach prawnych i Prawa o adwokaturze.